Jarenlang was de barcode (EAN13/GTIN) de standaard in de voedingsindustrie. Hij identificeert een product, maakt scanning mogelijk en ondersteunt basislogistiek.
Dat werkte prima… maar het plafond is bereikt. Een barcode vertelt wat een product is – meer niet.
Een QR-code gaat verder. In voedingsproductiebedrijven fungeert hij als een digitale sleutel tot batchinformatie, productiedata, houdbaarheid en herkomst.
Dat levert heel concrete voordelen op: betere traceability, snellere recalls en een directe koppeling met productie- en kwaliteitssystemen.
En dezelfde QR-code kan ook door de consument worden gebruikt, voor actuele info over ingrediënten, allergenen, herkomst en duurzaamheid.
Kortom: de barcode identificeert je product. De QR-code vertelt het volledige verhaal – van in de fabriek tot op het bord. Dat maakt vandaag wél het verschil voor consumenten.
De voedingsproductiesector adopteert doorgaans traag, maar de overstap naar QR-codes hoeft geen complexe ingreep te zijn.
GS1 Belgium & Luxembourg wil tegen eind 2027 alle producenten meekrijgen. Ambitieus? Ja. Onhaalbaar? Absoluut niet.